روش را ، روش ائمه اطهار عليهم السلام مىنامد و خود را پيرو اين روش مىداند و مىنويسد : « قرآن كتاب راهنما است كه انسان را به بهترين راه هدايت مىكند و كتاب فصل و جداسازى حق از باطل است و كتاب بيان است كه هر لحظه سعادتى را به انسان عطا مىكند و كتابى است كه ظاهرى دارد و باطنى و ظاهرش همه حكمت است و باطنش همه علم ، ظاهرش ظريف و لطيف است و باطنش ژرف و عميق ، عجايب قرآن را نمىتوان شمرد و در آن چراغ‌هاى هدايت روشن است » . مرحوم علامه بعد مىافزايد : ما در اين تفسير ، كه به طريقه اهل بيت عليهم السلام آيات را تفسير مىكنيم ، فقط جهات و نكات زير را مورد بحث و توجه قرار مىدهيم : 1 - معارف مربوط به اسماء و صفات خداوند مانند : حيات ، علم ، قدرت ، سمع ، بصر و يگانگى ، در مورد ذات خداوند ، قرآن مىگويد كه اين امر نيازى به بيان ندارد . 2 - معارف مربوط به افعال خداوند ، مانند : خلق و امر ، اراده ، مشيّت ، هدايت ، گواهى ، قضا و قدر ، جبر و تفويض رضا و خشم و . . . 3 - معارف مربوط به واسطان بين حق و خلق ، چون : لوح و قلم ، عرش و كرسى ، بيت المعمور ، آسمان و زمين ، ملائكه ، شياطين ، اجنه و . . . 4 - معارف مربوط به انسان در حيات قبل از دنيا و معارف امور دنيوى انسان ، مانند : پيدايش انسان ، خودشناسى ، شناخت اصول اجتماعى ، نبوّت و رسالت ، وحى ، الهام ، كتاب ، شريعت ، اخلاق نيك و بد انسان ، ايمان ، احسان و . . . 5 - معارف مرتبط با عوالم بعد از دنيا ، مانند عالم برزخ و رستاخيز ( معاد ) .